Prace nad powstaniem Kodeksu Dobrych Praktyk (KDP) zakończyły się w grudniu 2005 roku przyjęciem przez Radę PIFS jego ostatecznego brzmienia. Opracowanie Kodeksu to wielki sukces środowiska i szansa na spokojne budowanie coraz większej rangi zawodu trenera.
Trenerzy i firmy szkoleniowe zrzeszone w PIFS to kolejna grupa zawodowa, obok wydawców, pracowników public relations, przedsiębiorców transportowych, którzy opracowali własne kodeksy dobrych praktyk. Powstanie takiego dokumentu było jednym z ważniejszych zadań jakie stawiał przed sobą zarząd Izby pierwszej kadencji. Zredagowanie go w formie krótkiego, zwięzłego dokumentu wynikało jednak nie tylko z potrzeby środowiska firm szkoleniowych.
Samoregulacja
Samoregulacja grup zawodowych jest na stałe wpisana w politykę konsumencką Komisji Europejskiej. Wejście Polski do struktur unijnych wymogło więc stopniowe dostosowywanie się krajowych podmiotów gospodarczych do regulacji, które wynikają z dyrektyw unijnych. Znaczącą dla branży szkoleniowej jest w tym wypadku Dyrektywa Rady Europy w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych, ale również w sprawie branżowych kodeksów postępowania. W ramach tej polityki Komisja Unii Europejskiej, ogłosiła w lipcu 2001 roku Zieloną Księgę systematyzującą koncepcje społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i przygotowującą program prac w zakresie tworzenia standardów działalności gospodarczej na rynku wewnętrznym.
Kodeksy dobrych praktyk to wyraz sprawnie działającego systemu samokontroli podmiotów gospodarczych, które ograniczają przypadki złych praktyk i tym samym przyczyniają się do zwiększenia zaufania klientów i kontrahentów. Są one korzystne zarówno dla konsumentów, którzy otrzymują lepszą ochronę niż zagwarantowana ustawowo, jak i dla przedsiębiorców. Kodeks Dobrych Praktyk Polskiej Izby Firm Szkoleniowych znakomicie wpisuje się w te unijne działania.

Kodeks Dobrych Praktyk Polskiej Izby Firm Szkoleniowych
Kodeks Dobrych Praktyk Polskiej Izby Firm Szkoleniowych określa zasady współistnienia na rynku konkurujących ze sobą firm - członków PIFS, zasady rywalizacji o klienta a także normy etyczne dla całej branży szkoleń. Co równie ważne Kodeks umożliwia również dokonywanie racjonalnych wyborów odbiorcom usług szkoleniowych. Firma szkoleniowa - członek PIFS – postrzega jest jako podmiot gospodarczy kierujący się w codziennej praktyce biznesowej jasnymi i zapisanymi w kodeksie zasadami, które chronią interesy klienta. Warto zaznaczyć, że Kodeks Dobrych Praktyk jest obowiązkowy dla wszystkich członków Polskiej Izby Firm Szkoleniowych - co zostało zapisane w deklaracji członkowskiej Izby, którą podpisują firmy szkoleniowe wstępujące do Izby. Jednak KDP nie jest zapisem prawa i nie zastępuje go. Wypracowanie przez Izbę sformułowania ujęte w kodeksie a w szczególności standardy metodyczne, merytoryczne, kwalifikacji i doskonalenia zawodowego oraz oceny jakości usług pozwalają jedynie stopniowo podnosić profesjonalizm zawodu trenera. Nie oznacza to oczywiście, że wiele firm szkoleniowych nie należących do PIFS, nie stosowało i nie stosuje w codziennej praktyce zapisów ujętych w sformalizowany sposób w Kodeksie? Nie oznacza to również, że obecni członkowie Izby, wcześniej nie postępowali w pracy trenerskiej kierując się ujętymi teraz w Kodeksie normami. Wręcz przeciwnie – Kodeks powstał w dużej mierze w wyniku konsultacji jakie przeprowadzili członkowie Komisji ds. Jakości Usług Szkoleniowych PIFS wśród członków Izby.
Kodeks dla branży
„Kodeks przygotowany przez Komisję PIFS, pod kierownictwem Magdaleny Guillet - mówi prezes Piotr Piasecki - mimo skojarzeń, np. z kodeksem karnym, nie jest regulacją odpowiedzialności karnej a jedynie zapisem wysokich standardów funkcjonowania rodzimego rynku szkoleń. Oczywiście zdarzały się i będą się zdarzać – dodaje prezes Piasecki - sytuacje konfliktowe w relacjach trener – klient jednak w większości działających na polskim rynku firm szkoleniowych od zawsze występował ogólnie rozumiany profesjonalizm wynikający ze specyfiki pracy trenerskiej. W usługach szkoleniowych trener nigdy nie jest anonimowy – poznaje firmę klienta, poznaje jego pracowników ale i sam podczas wielogodzinnych zajęć „pracuje na swoje nazwisko. Kodeks Dobrych Praktyk to spis na bardzo ogólnym poziomie ogólnym intencji”.